حسرت (در ستایش زندگی نازیسته)

همه ما دو زندگی موازی داریم: یکی همین زندگی کنونی‌مان و دیگری همان که حس می‌کنیم باید می‌داشتیم یا هنوز ممکن است داشته باشیمش. با وجود تمام تلاشی که صرف زیستن در لحظه می‌کنیم، آن زندگی نازیسته به حضوری گریزناپذیر می‌ماند، به سایه‌ای که گویی قدم‌به‌قدم ما را دنبال می‌کند؛ و همین ممکن است تبدیل شود به داستان زندگی ما.